प्लीज ! फोटो देखाएर मलाई नफसाउ

बुधबार, फाल्गुन ४, २०७३

loading...

- – मुरारी ढुंगेल



- – मुरारी ढुंगेल

ती विकसित देशका कृतिम ठुल-ठुला भवनको अगाडि खिचिएका सुन्दर तस्विरले धेरैलाई नलोभ्याएको कहाँ होला र ? विकासमा नरमाउने को होला ? हाम्रो अपेक्षा अनुसार देश विकास हुन सकेन ।


हाम्रो देशको गाउँ–सहर आज युवा बिहिन अवस्थामा पुग्न लागेको छ भन्दा पनि अतिश्योक्ती नहोला । युवाहरूको बिदेश पलायनले गाउँ नै रित्तो हुँदै जादै छ । पत्र–पत्रिकामा मलामी जाने लोग्ने मानिसको अभाव शिर्षकले प्राथमिकता पाउनुले यसको पुष्टि गर्दछ । दिनहुँजसो अन्तराष्ट्रिय विमानस्थलको प्रवेशद्वार आउने भन्दा बिदेश जाने यात्रुले खचा खच हुन्छ । यसरी नै हाम्रो देशका युवामा बिदेशी आकर्षक बढ्दै जाने हो भने एक दिन हाम्रो समाज युवा बिहिन अवस्थामा पुग्न सक्छ ।

प्रायः आजकालका युवाहरु बिदेशी मोहमा आकर्षीत देखिन्छन् । के गर्दै छौ आज भोलि ? भनेर सोध्ने हो भने उत्तर लगभग एउटै पाइन्छ । ‘अब्रोड् स्टडिको तयारीमा छु वा फलानो देश जाने तरखरमा छु ।’ जेनतेन पल्स्टु वा ब्याच्लर सिध्यायो अनि पढ्न भन्दै विदेश तिर लाग्यो । गाउँ घर, सहर बजार जहाँ सुकैका युवाको बर्तमानको उदेश्यनै स्टडि भिजामा विदेश जाने र विकसित सहरमा श्रम गरि पैसा कमाउने महत्वकांक्षा देखिन्छ । अलि -अलि पढे लेखेकाहरु स्टडी भिजामा बिदेश जाने, पढ्न नसक्ने अथवा नपाएका वा आर्थिक हिसाबले खर्च जुटाउन नसक्ने लेवर भिजामा खाडी मुलुक नै भएपनि गएकै छन् । प्रशासन कार्यालय अगाडिको पासपोर्ट बनाउनेको लर्कोले यसको पुष्टि गर्छ । सरकारले राजस्व मात्र होइन रेमिट्यान्स पनि राम्रै संकलन गरेको छ । के यसैमा सन्तुष्ट हुनेकि सावधान तिर पहल गर्ने ? सम्बन्धित निकाय मौन देखिन्छ ।

बिदेशी भुमिमा काम र जागीर जे जस्तो होस्, हप्ता वा महिनाको एक दिन युवाले छुट्टीको सदुपयोग राम्रै संग गरेको देखिन्छ । त्यो हो आलिसान भवनको अघिल्तिरको फोटो सुट । लाग्दछ बिदेशमा सुखै सुख छ । त्यो फोटोले त्यस्तै प्रतिबिम्बित गर्छ ।अरु बेला जे जस्तो काम वा जागिर किन नहोस । जतिसुकै दुखकष्ट किन नहोस् । १६ घन्टा डिउटी खट्नु किन नपरोस् । तर पनि एउटा राम्रो फोटो खिचेर फेस बूकमा राख्नै पर्ने, शेयर गर्नै पर्ने आदत प्राय सबै नेपाली युवामा छ । भलै हुनु पनि पर्छ । घरमा बृद्धा अबस्थाका बाबु आमा र जवान श्रीमती त्यही फोटोको प्रतीक्षामा बसिरहेका हुन्छन् । बाबु बिदेसिँदा आमाको गर्भमा रहेको बच्चालाई जन्मे पश्चात् बाबु चिनाउन सजिलो पनि त्यही फोटोले बनाएको होला ।

हुन त हो नि रहरले को बिदेश गएको होला र ? देश भित्रको दर्दनाक अवस्था, गरिवीको पराकाष्ठा, कोहि ऋणको भारी थाम्न नसकी कोहि आर्थिक अवस्थाको दयनीय पीडा खेप्दै, जति गरेनी जीवन जिउन धौ धौ भएर लालाबालाको पेट पाल्न बिदेशीएका छन् । महँगिले आकास छोएको छ । मजबुरीले बिदेशीनुको भन्दा रहरै रहरमा बिदेश गएकाहरुको कथा अलि बेग्लै हुन्छ । चाहना अलि फरक हुन्छ । तर तपाईंहरुको वाध्यता जस्तै हालसम्म पनि देशमै बसेका हामीले पनि बिदेशीनु पर्ने बाध्यता ती अपलोड भएका फोटोहरुले नगरोस् कामना यहि गर्दछौं । बिदेशमा भएका युवाको कारण स्वदेशमै रहेका युवामा बिचलन आउनु पक्कै पनि राम्रो होइन ।

प्रिय परदेशी मित्रहरू, त्यो ठुलो आलिसान भवन अघिको वा समुन्द्र र तलाउमा सुइमिङ गर्दै गरेको मात्र होइन, छोटाछोटा लुगा पहिरिएका अर्धनग्न फोटो मात्र पनि होइन कहिलेकाही त काम गर्दै गरेको कार्यालयको फोटो पनि अपलोड गरिदिए आभारी हुने थियौ । परदेशको मिठो मसिनो र स्पाइसि खानाले पुक्क फुलेका गाला मात्र होइन, अफिसमा इँटा बोक्दै गरेको वा भाँडावर्तन माझ्दै गरेको फोटो पनि अपलोड गरिदिए हामीले श्रीमतीको दिनहुुँको कचकच र गनगनबाट छुटकारा पाउँ थियौ ।

बिदेशी काल्पनिक सुन्दर संसारको प्रलोभनमा बिदेश जान्छु भन्ने लोग्नेको घुक्याँइमा कमी आउथ्यो होला भन्ने स्वदेशमै रहेका युवाको अपेक्षा छ । हुन त हो काम ठुलो सानो हुन्न तर पनि कहिलेकाही यथार्थ पोखिने, त्यहाँ धेरै पैसा कमाउन गर्नु पर्ने काम सहितको फोटो पनि अपलोड गरिदिनु भए राम्रो हुन्थ्यो । रहर गर्ने हामीलाइ फाइदा मिल्थ्यो ।

हामीलाई विदेशको विकासले आकर्षक गरेन । गगनचुम्बी महलले लोभ्याएन । त्यहाँको तारे होटेलको डाइनिङ टेबुलमा सजिएको चौबीस ब्यञ्जनले जिब्रो रसाएन हामी त यहाँ दस नङ्ग्रा खियाएर जम्मा गरेको शिलो अन्नमै रमाउदै छौ । त्यही जिलो गरेको अन्न खाइ जीवन धान्दै छौ । देशमै बसि आफुले जाने–सकेको सीपले देशमै केही गरौं भन्ने हाम्रो चाहानामा ती फोटो सुटले कहिलेकाहीं समस्या खडा गरिदिन्छ । बृद्धाअबस्थाका बाबुआमालाई छोडेर पलायन हुन नचाहने इच्छामा भुइँचालो ल्याइदिन्छ,मन पनि धर्मराउछ पुग्छ ।

ती विकसित देशका कृतिम ठुल ठुला भवनको अगाडि खिचिएका सुन्दर तस्विरले धेरैलाई नलोभ्याएको कहाँ होला र ? विकासमा नरमाउने को होला ? हाम्रो अपेक्षा अनुसार देश विकास हुन सकेन । यो सबै कुराको अपजश सरकारलाई थुपारेर तपाईंहरु जस्तै हामी पनि पलायन भयौं भने यहाँ खवरदारी कसले गर्ने ? देशको रक्षा कसले गर्ने ? हामी त यहाँ देशको साँध सीमानाको पहरेदारीमा चौकिदारी गरिरहेका छाँै । समग्र विकासको पुर्वधार मानिने शिक्षा, तपाईको नानी बाबुलाइ कसले पढाउने ? बृद्ध बुवा–आमाको औषधी उपचार कसले गरिदिने ? हामीहरुको अझै खाँचो छ देशलाई कृपया फोटो देखाइ नलोभ्याउनुस् ।

देशमै बसेर स्वदेशमा रहेका मनहरुलाइ सक्नु हुन्छ, प्रोत्साहित गरिदिनुस् । सक्नु हुन्न, ठेस पनि नपुर्याउनुस् । हामी आफ्नै देशको माटोमा रमाउँदै छौ । आफ्नै घरको करेसावारीमा नङ्रग्रा खियाउदै बितिरहेका छन् हाम्रा दैनिकीहरु । खल्ती खाली भएपनि हामीलाई बाबु आमाकै प्यारो काखले छोडेन, यसैमा लूटपुटी रहेका छौ । यहि ममता प्यारो छ हामीलाई । त्यो पनि थाहा छ, हामी आधा पेट खाएर रात काटी रहेका छौ, त्यहाँ तपाईहरु तारे होटलमा सुतेर मिठो सपना देख्दै हुनुहुन्छ होला । तर हामीलाई यहीँ पराले सीरानी प्यारो छ त यसमा हाम्रो के दोष ? यदी सक्नु हुन्छ स्वदेशमै फर्कनुहोस । हामी सबै मिलेर देशको विकास गर्न सके मात्र देश विकासको गतिमा अघी बढ्ला । अन्यथा विदेशीको विकासमा लोभिदै चुक्चुकाउनु शिवाय अरु के नै होला र ?

1097 पटक पढिएको
Loading...

प्रतिक्रिया दिनुहोस

NIC Asia below taja khabar
Bajaj below taja samachar
RITZ sports right side Janamat health right side Samsung health right side bottom Below blog adv